HEYBELIADA

Ýstanbul’un incileri olan Adalar eskilerden beri benim en çok huzur duyduðum, yaþamayý düþündüðüm , yurdumun en güzel köþelerinden biridir. Üniversitede de öðrenci iken hafta sonlarýnda eðer Bursa’ya ailemin yanýna gitmeyeceksem illa ki Heyeliada’ya teyzemin yanýna gitmek isterdim. Oksijen deposu mis gibi havasý , cam ormanlarý, araç trafiði olmayan dar sokaklarý, eski ahþap konaklarý, geniþ bahçeli köþkleri beni bir mýknatýs gibi kendine çekerdi. Hele Ýstanbul’un kalabalýðý ve yoðun temposundan kopup sadece 40 dakika sonra ada iskelesine adým attýðýmýzda kendimizi bambaþka bir dünyada hisseder ve oradan Ýstanbul’un muhteþem siluetini seyretmekten müthiþ tad alýrdýk

Ýþte bu yaz yine bir kaçamak yapýp kýzlarým , annem babam ve teyzemle birlikte adanýn inanýlmaz huzurlu baðrýna sýðýndýk. Teyzemin tadilat yapýlmýþ üç katlý , cumbalý eski tarz ahþap evi, serin bahçesi, çatý katýndaki terastan dolu dolu Ýstanbul manzarasý bizi büyülü bir alemde misafir etti sanki.

Bu kez, bahçede bulunan Yasin çiçeðini haytýmda ilk kez gördüm. Belki bilenler vardýr ama anlatmadan geçemeyeceðim. Yasin çiçeði ,söyle bir parmak kalýnlýðýnda bir çubuk þeklindeki sapýn etrafýnda sayýsýz tomurcuklar veren bir çiçek. Ancak ilginç ve inanýlmaz olan her akþam sadece akþam ezaný saatininde bütün taze tomurcuklar ayný anda 3 dakika içinde açýyor. Ezan okunurken açmaya baþlýyor ve de ezan bitene kadar yeni çiçekler açmýþ oluyor. Ýnanýlmaz güzel bir þekilde sarý tomurcuklar titreyerek döne döne açýlýyor ve bir anda yeþil çubuk sap sarý çiçeklerle donanýyor. Acan çiçekler bütün gece açýk duruyor ancak sabahýn ilk ýþýklarýyla beraber solmaya baþlýyor. Akþam ezaný saatine kadar hepsi solup kapanýyor, yeni tomurcuklar yine akþam ezanýyla açýyorlar. Rabbýmýn bu güzel mucizesini her akþam yeniden yaþamak için pür dikkat hep Yasin çiçgýnýn etrafýna toplandýk.

Adanýn o güzel sokaklarýnda zakkum aðaçlarý ve mor begonviller arasýnda yürümek de insana inanýlmaz huzur verir. Özellikle bayir yukarý yaptýðýmýz zorlu yürüyüþler bizi ormanýn içine ve muhteþem Ýstanbul manzarasýna kavuþturur. Yine böyle bir yürüyüþte beyaz boyalý kocaman bir köþkün bahçesinden sarkan karadut aðacýný görünce durup soluklandýk. Dallardan sarkan karadutlar öyle güzel görünüyordu ki.... Köþkün bahçesinden bir bey bizim ilgimizi görünce hemen devreye girdi aðaçtan avuç avuç karadut toplayarak bize uzattý. Buyrun zaten biz bitiremiyoruz afiyet olsun diyerek bizleri uðurladý. Teþekkür ederek bayir yukarý merdivenlerden yolumuza devam ediyorduk ki Çok güzel restore edilmiþ kocaman bir ahþap evin üst kattaki açýk penceresinden dýþarýya tasan inanýmaz güzel bir piyano melodisi ile olduðumuz yerde kalakaldýk. Öyle duygusal ve düzgün çalýnan bir klasik müzik parçasý idi ki gayri ihtiyarý evin önündeki banka oturduk, bu arada cisildemeye baþlayan yaðmur damlalarý altýnda gözümüzün  önünde alabildiðine uzanan Ýstanbulun muhteþem siluetini ve denizi seyre daldýk. Müzik sona erdiðinde bile bir süre yerimizden kalkamadýðýmýzý farkettik.

Yavaþ yavaþ yaðmur altýndaki yürüyüþümüze devam ederken ýslanmaya pek aldýrmýyorduk ancak hýzlanmaya baþlayan yaðmurla biz de adýmlarýmýzý sýklaþtýrmak zorunda kaldýk. Yolun üzerindeki bir evin çardaðýnda oturup sohbet eden hanýmlar bize gülümseyerek bakýp kahve içmeye davet ettiler , yaðmur bitene kadar buyrun bari diyorlardý. Yürümeye davam etmek istediðimizi anlayýnca içlerinden bir bayanýn içeriye girerek bir þemsiye getirdiðini gördük. Bunu buyrun o zaman dedi haným. Size hediyemiz olsun, hiç olmazsa ýslanmadan yürürsünüz. Hiç tanýmadýðýmýz bu hanýmlarýn tatlý ve güler yüzleri, bu davranýþlarý bizleri masal aleminde olduðumuza daha bir inandýrdý sanki.

Bu kez ada tatilimiz marti yavrularýnýn yuvalarýndan uçurulma zamanýna denk gelmiþ meðer. Bütün evlerin çatýlarýnda marti yavrularý var , sabaha karþý analarý yavrularýnýn yanýna gelip onlara yiyecek getiriyor , sonrada çýðlýklar atarak onlarý yuvalarýndan uçurmaya çalýþýyor. Kanat çýrpa çýrpa sokaklara inebilen marti yavrularýnýn tekrar çatýlara kadar yükselebilmesi kolay olmuyor tabi. Sokaklar marti yavrularý ile dolu. Bunu bilen ada halký kaplar içinde kapýlarýnýn önlerine ve bahçelerine yavrular için su býrakýyor. Sokaklarda inanýlmaz þekilde marti yavrularý, kediler ve yavrularý hatta köpek yavrularý dostça birlikte yaþýyor hatta oyunlar oynuyor. Elimizde fotoðraf makinalarý hem manzarýn, sokaklarýn, çiçeklerin hemde marti yavrularý ve kedilerin resimlerini çekiyoruz.

Bir akþam Ýstanbul’dan gelen kuzenler ve yeðenler ile birlikte çok neþeli bir akþam yemeðinden sonra geç saatte yürüyüþ yapmak ve dondurma yemek için sahile inmiþtik. Öyle hoþ ve güzel bir sohbet vardý ki saatler þu gibi akýp geçiyordu. Sahilde kitap þeklinde yapýlmýþ banklara oturduk. Bu banklarýn her birinin üzerinde ünlü þairlerimizin Ýstanbul , adalar yada deniz ile ilgili þiirleri yer alýyordu. Bir taraftan þiirleri okuyor , bir yandan muhabbete devam ediyor bir taraftan da dondurmalarýmýzý yiyorduk. Vakit de epeyce ilerlemiþ insanlar yavaþ yavaþ evlerine çekilmiþlerdi. Ortalýkta sokak köpekleri cirit atmaktaydý. Birden karþýmýzda epeyce büyük kýzýl kahverengi bir köpek belirdi. Adeta gülerek bize bakýyordu. Yavaþça oturdu ve de arkasýndan uzanarak tam karþýmýza yerleþti. Bir taraftanda adeta bizim sohbetimizi dinliyordu. Kuzenlerden biri “Elimdeki dondurmayý versem yer mý acaba “dedi. Sonra da dondurma kabýný köpeðin önüne koydu.  Köpek yavaþça basýný kaldýrýp baktý sonra yine sakince basýný öne eðdi, pozisyonunu hiç bozmadý. Biraz bekledik dondurmayý yemediðini görünce bir yeðenimiz alayým da dondurmayý diðer sokak köpeklerine vereyim diyecek oldu. Ama o da ne!.... Bizim köpek bir ok hýzýyla fýrladý o sürekli havlayan sokak köpekleinin önünden dondurmasýný kaptý ve bir lokmada yutuverdi. Sanki o dondurma benimdi onu nasýl baþkasýna verirsiniz der gibiydi. Artýk epeyce geç olduðunu ve soakalarýn sokak köpekleri tarafýndan adeta istila edildiðini görünce biraz da tedirgin olarak evin yolunu tuttuk. Fakat bir de baktýk bizim kýzýl tüylü dostumuz bizim peþimizi býrakmýyordu. Bir saðýmýzdan bir solumuzdan ilerliyor, adeta bizi olasý tehlikelerden koruyor gibiydi. Etrafta dolaþan hiçbir köpek hatta hiç bir canlý onun iri yapýsý ve keskin bakýþlarýyla yanýmýzda duruþu karþýnda bize zarar vermeye cesaret edemezdi. Bizi eve kadar getirdi dostumuz. Kapýdan içeri tek tek giriþimizi bekledi sonra da kapýnýn önüne kývrýlýp yattý. Gidip mutfakta ona verebilecek birþeyler aradýk, gündüz çayla yemek için yaptýðýmýz kurabiyelerden bulduk. Kapýyý açýp yavaþça önüne koyduk, yine gülere ize bakýp kuyruk salladý sonra da patilerinden birini kurabiyelerin üzerine koyarak olduðu yere yattý. Sabaha kadar ara ara camdan baktýðýmýzda orda yatttiðini gördük. Ancak gün ýþýdýktan sonra kahvaltýya uyandýðýmýzda gitmiþti... O vazifesini yapmýþ ve bize verdiðimiz dondurmayý hakettiðini göstermiþ , eve kadar eþlik edip korumuþ , kapýmýzda sabaha kadar bekçilik yapmýþtý. Daha sonraki günlerde de sokaklarda yürürken rastladýðýmda hep selamlastik. Her bizi gördüðünde kuyruðunu sallayýp kocaman aðzý ile gülüyordu.

Ada da ki günlerimiz sona erip de Bursa’ya donduðumuz gün de bizi ilginç bir olay bekliyordu. Kartal’dan aktarmalý olarak Yalova’ya gecektik. Motor ve denizotobüsü saatlerini tarifeye bakarak ayarladýk. Ancak sahile indiðimizde denizin epey dalgalý olduðunu gördük. Bu nedenle geç kalkan deniz motoru Büyük ada iskelesinde de gelen yolcularý beklediði için daha da gecikmiþti. Daha sonra da denizdeki dalgalar yüzünden hýz kesmek zorunda kalýnca Kartal iskelesine yaklaþtýðýmýzda binmeyi planladýðýmýz Yalova deniz otobüsünün hareket ettiðini gördük. Ucu ucuna iki dakika ile kacirmistik. Bir sonraki deniz otobüsü iki saat sonra idi. Ancak demek ki böylesi hayýrlý imiþ deyip tevekkül etmek en doðru olandý. Bir çay bahçesine oturup beklemeye karar verdik. Az sonra iskeleye bir deniz otobüsü yanaþtýðýný görünce merak edip bakmaya gittiðimizde az önce kaçýrdýðýmýz denizotobüsü olduðunu þaþkýnlýk içinde gördük. Sorduðumuzda bir yolcunun rahatsýzlandýðýný öðrendik. Kalp ile ilgili bir problem yaþayan yolcu için ambülans çaðrýlmýþtý. Bu arada görevlilerden rica edince bizi deniz otobüsüne aldýlar. Böylece kaçýrdýðýmýzý sandýðýmýz araca binerek evimizin yolunu tuttuk. Hayatta hiç bir þeyin garanti olmadýðýný, her an yeni bir yaradýlýþta olduðumuzu, Rabbýmýzýn hikmetinden sual olunamayacaðýný, mucizelere her an hazýr olmamýz gerektiðini, tevekkülün en büyük yardýmcý olduðunu bir kez daha yasayarak anladýk.

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

MEMLEKETIMIN YOLLARINDA - OLYMPOS

Evet önceki yazýmda da söz ettiðim gibi buralar gerçekten eþi az bulunur güzellikte.. Sabah kuþ sesleri ile uyanmayý, serin çam havasýný soluyarak uzun yürüyüþler yapmayý, yürüyüþ sýrasýnda bir kara kaplumbaðasý ile yarenlik etmeyi çok özlemiþiz. Üstelik bu güzelim doða harikasýnda yürüyüþünüz sýrasýnda kuzularý keçileri, tavuklarý  ziyaret edebiliyor, ertafýmýzda dolaþan keklikleri , salýnarak gezen tavuskuþunu fotoðraflayabiliyoruz.  Aþaðýda denizkenarý 40 derece sýcaklýkla kavrulurken , biz az yukarýda , çam korusunun içinde serin esen rüzgar eþliðinde kahvaltý edebiliyoruz.. Bütün ömrü bu güzellikler içinde geçenler belki de bu duygularýmýzý anlayamazlar ama , yýlýn büyük bölümünü yurdundan uzakta , cöllerle çevrili bir þehirde geçiren bizler için bu muhteþem birþey.. Rabbime verdiði nimetler için þükürler olsun..

Aþaðýda atölyesinde Ýsmet hocamýz bizi bekliyor... Yine güler yüzü ile bizleri karþýlýyor ..Herzamanki gibi çayýmýzý hemen önümüzde buluyoruz.. Ýsmet Bey yýllardýr burada... Uzun seneler önce Kosova'dan kalkýp gelmisler hanýmý ve iki çocuðu ile.. Þimdi yirmili yaþlarda birer genç olan evlatlarý da o ve eþi gibi zarif, aðýrbaþlý, efendi, kibar ve günümüzde eþi az bulunur þekilde aklýbaþýnda gençler..  O bulunduðu hiç bir ortama ve insanlara karþý duyarsýz deðil. Memleketini çok çok seviyor.. Araþtýrmacý ve sanatçý kiþiliði bir araya gelince her bir detayý kaçýrmýyor... Etrafýmýzdaký tablolardan pek çogu doðduðu þehri, yollarý, arnavut kaldýrýmlarý, Osmanlý camileri, güzelim köprüleri ile o ecdad yadigarý güzelliklerin hikayesini anlatýyor bizlere.. Ayrýca tarihi bütün belgeleri eþyalarý topluyor Ýsmet bey, tercüme ediyor, ettiriyor, resmediyor.. bir bakýma tarih yazýyor... En büyük hayali ve isteði ise doðduðu topraklarda, þehrinde bir müze açýp onlara kendi tarihlerini hediye etmek... Þimdilerde yaþadýðý köyü için de ayný duyarlýlýk içinde.. Bize etraftaki bütün tarihi ve doðal güzellikleri anlatýyor bir bir.. Onun rehberliðinde biz de bu eþsiz doðal milli parkta bir safariye karar veriyoruz.. Antik çaglardan bu güne kadar gelebilen taþ kemerler, antik sehir kalýnýtlarý, korsan koylarý, binlerce yýldýr insanlardan gelen yýkýmlara ve doðal afetlere direnebilmiþ kanallar, su yollarý, liman kalýntýlarý, tiyatrolar onumuzde tarihe açýlan birer kapý gibi dimdik duruyor.. Phasalis, Olympos, Adrasan derken zamaný unutuveriyoruz...... Anadolu medeniyetleri önümüzde resmigeçit yapýyor sanki..

Akþam saatlerinde geri döndüðümüzde üzerimizde tatlý bir yorgunluk var ama deðdi diyoruz. Ýsmet Bey'e ise özel teþekkür.. O ise daðlardaki küçük bir köyü anlatýyor bize... orada yaðmurda sýðýndýðý ona kapýlarýný sonuna dek açan evi, güzelim insanlarý , yediði gözlemeleri anlatýyor ballandýra ballandýra... Ýçimiz durmuyor oralarada uzanývermek istiyoruz...

Ya uludere de kiremitte alabalýk yemek... gürül gürül akan sularýn üzerine kurulmus sekilerde, ördekleri besleyerek , çaðlayan sularý dinleyerek  ..... Rabbime yine þükrediyorum bize bu güzellikleri ihsan ettiði için...

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

MEMLEKETÝMÝN YOLLARINDA-ÇAMYUVA

Memleketýme ulaþalý yollarýna düþeli neredeyse on gün oldu. Bu süre içinde her türlü teknolojiden de uzak kaldýðýmýzdan bu satýrlarý yazmaya ancak fýrsat bulabildim... Aslýnda her an içimde yazama iategi vardý ama güzellikleri içimize sindirmek hemde doyasýya yasamak belki de depolamak ýstedýðimizden buna fýrsat bulamadým.

Istanbul a ulastýðýmýz gece Antalya ya doðru otobusle yola devam ettik. Uzun fakat cok rahat ve zevkli bir yolculuktu. Otobüsümüz sabah saatlerinde kalacaðýmýz yerin kapýsýnda indirdi.. Bu arada gercekten otobuste calýsanlarý tebrik etmeliyim. butun gece boyunca yolculara büyük bir sabýr ve saygý ile hizmet ettiler. Rahat edebilmemiz için ellerinden geleni yaptýlar. Bize sonunda "Iþte müþteri memnuniyeti budur "dedirtmeyi baþardýlar.. Uçak yerine otobüsle yola devam etme riskini aldýðýmýz zaman bu kadarýný beklemiyorduk doðrusu..

Evet , uzun bir yolculuðun ardýndan o cennet vatan parçasýna ulaþmýþtýk. Geçen yýl ilk görüþte vurulduðumuz yer burasý.. Mis gibi çam kokan, o koyu gölgeler arasýnda serýn tepede yer alan  minik taþ evler...  Ýçinde herþey, tüm eþyalar dogal agaç ve taþtan yapýlmýþ .. Minik evin onunde minik bir bahçe yine çam aðaçlarý ile çevrilmiþ korunun içinde.. Günün her saati cýr cýr böceklerinin sesi... Ne de çok özlemþiz... Derin derin nefes alýp adeta depoluyorum bu mis gibi havayý...

 Asagýda yolun giriþe yalým Ecodemia yý keþfediyorum  akþamuzeri... Geçen yýl da giderayak bulmuþ ama pek de detaylý görüþememiþtik sanatcýsý ile.. Ýsmet bey elindeki kitaba dalmýþ okuyordu biz yanina yaklaþtýðýmýzda.. Bir kýsa tereddütten sonra hatýrlayýverdi geçen yýl yaptýðýmýz görüþmeyi.. Nazik, hassas, kibar, düþünceli tam bir sanatçý  duruyordu karsimizda... Buradaki atölyesinde yaptýgi resimleri, gravürleri, deðiþik çalýþmalarý... Ýþte yine burada da kendimize göre bir yer bulmuþtuk.... Günün o sýcak saatlerinde bilgilerimizi düþüncelerimizi paylaþabileceðimiz, çok þeyler öðrenebileceðimiz bir yer.. Ýnanýlýr gibi deðil.. .. Ertesi gün öðle saatlerinde soluðu atölyede alýyoruz. Boyalar, fýrçalar, kil, çamur derken ... Birde sohbet.. Bir sanat dostu derken meðerse bir gönül dostu, býr Allah dostu bulmuþuz biz.. Akþam üzeri davet ettiði evinde daha iyi anlýyoruz bunu.. Sirin bir köy evinin serin agaçlýk bahçesine bakan verandasýnda oturup, kendýsi gii zarif ve misafirperver hanimin yaptýði tavþan kaný çay ile harika lezzetli keki yerken anlýyoruz ki karþýmýzda gerçekten bir Allah dostu var... Evinin duvarlarýný bile hat ile süslemiþ Ýsmet bey, sohbet derinleþtikçe gözleri parlýyor.. Düþünüyorum da Rabbim ne kadar büyük, hazinesi ne kadar geniþ. Siz sadece isteyin .. Ýhlasla isteyin.. Býkmadan , umutsuzluða düþmeden isteyin... Ortam ve þartlar ne olursa olsun sizi koruyor ve dualarýnýz gerçek oluyor... Yoksa kim derdi ki az ötede insanlar sadece deniz ve kumu tatil zannedýp, gece gündüz eðlenmek, çýlgýnlýk yapmak, edepsizlikleri medeniyet adletmekte iken, diskolar gece kuluplerý rezilliklerle dolup taþarken, bu coðrafyada Rabbimin bize armaðan ettiði bu güzel doða harikasýnda ona hakkýný verip sükrünü eden ve gönlü güzel , kendi güzel Hak dostlarý karsýmýza çýkarýyor ve biz gönül dünyamýzý zenginleþtirip güzellikleri paylaþabiliyoruz..

Þükürler olsun...

Devam edecek..

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

Tatil

Bu gun tatil icin Turkiye'ye dogru yola cikiyoruz. Insaallah 2 ay boyunca memleketimin degisik sehirlerinde tatilimizi gecircegiz. Memleketimin tasi topragi, ovasi dagi gozumuzde tutuyor. Hayirlisiyla ozlemimizi gidermek kismet olsun. Bu arada bolgumdan biraz uzak kalacagim. Firsat buldukca izlenimleriizi aktarmaya calisacagim. Bakalim Mevla neyler , Neylerse guzel eyler..

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

TURKIYEM'DEN DONUS

Evet bir rüya gibi baþlayan Türkiye seyahatimiz bir rüyadan uyanýr gibi sona erdi. Rabbým kýsmet edince nasýl da kapýlar açýlýveriyor, uzun yollar kýsa, imkansýzlar mümkün oluyor. Binlerce , milyonlarca þükürler olsun.

Kandil gecesi  aklýmýza düþmüþtü bu seyahat, 24 saatin içinde kendimizi evimizde , ana babamýzýn dizinin dibinde bulduk elhamdülillah. Türkiyemi özlemiþim. Ýstanbul’dan Bursa’ya kadar olan yol güzergahýnýn her karesini doyasýya seyrettim içime sindirdim. O güzelim yemyeþil kýrlarý, tarlalarý, feribotle geçerken koyu mavi hafif çýrpýntýlý Marmara denizini … Yaðmuru, güneþý, baharý yaþadýk bir haftanýn içinde.. Serin havayý doyasýya içimize çektik. Pazar yerinden geçerken taze sebzelere ve rengarenk meyvelere bakarken Rabbýmýn nimetlerine þükrettim… Ýnsan içinde olduðu zaman yaþadýklarý normalleþiyor ve nimetleri olaðan görmeye baþlýyor. Onlarýn ne denli mucize olduðunu , nasýlda büyük bir lütufla kendisine sunulduðunu görmüyor… Biz burada dünyanýn dörtbir yanýndan soðukhava depolarý ile gelen sebze ve meyveleri yerken onlarý öylesine bol ve tazecik yiyenlere gýpta ederdik.. Teyzeciklerin köyden elleriyle sabah topladýklarý ispanaðýn lezzetini hiç unutmayacaðýz…Annecigimin elleriyle yaptigi ispanakli boregi de…

Ancak bir þey dikkatimi çekti ki yollarda, evlerde insanlarda bir stress, bir durgunluk, bir donukluk… Sanki sorunlar  olmasa yaþayamayacaklar gibi.. Ýllaki kafalarýnda problemler, düþünceler, çýkmazlar…Gözlerini güzelliklerden çevirmiþ yapay problemlerin pencesine düþmüþler…Evet bir de Türk Tv kanallarýndan uzak kalmanýn ne denli doðru bir karar olduðunu gördük daha yakýndan.. yazlarý pek anlamýyorduk ordan oraya gezerken .. Ama bu kez daha bir dikkatlý baktýk.. Sanki hepsi topyekün insanlarýn iç huzurunu bozmak, psikolojilerini etkilemek, onlarý gerginleþtirmek için taarruza geçmiþler. Haberler , haber programlarýndan baþka herþeye benziyor…Hangi kanala atlasan kurtulmak çok zor bu girdaptan… Talebelerinin önünde bir öðretmenin meslekdaþý tarafýndan öldürülmesi görüntüleri ayný gecede onlarca kez ekrana geliyor örneðin… Böylece olay tüm Türkiyenin gözleri önünde birdaha , birdaha cereyan ediyor. Sonunda benim kýzlarým bile þahit oluyorlar bu olaya vede o gece iki sokak ötedeki amcamlara gideceðimiz zaman, biz gelmiycez korkuyoruz diyorlar.. Evet korku salýnýyor içlerine ve sokaða çýkmak istemiyorlar..Ýkna etmek için epey dil döküyoruz. Peki ama her gün bu görüntüleri seyredenler ne oluyor.???

Önce korkup , sonra alýþýp sonra da normal mý karþýlýyorlar??? Ya her gece ,her kanalda oynayan diziler??? Entýrýka, Ýhanet, cinayet, dolu sahneler… Bence bunlarýn tamamýný birden protesto etmek lazým… Evet belki çok radikal ama saðlýklý nesiller için bu oyunlara bir dur deyip bazýkanallara, galiba pek çoðuna karþý bu protestoyu uygulamak lazým.. Biz büyükler bile etkilendikten sonra çocuklarýn ruh halini bir düþünelim. Ve çok ciddi olarak bu konu üzerinde karar verelim…

Dikkatimi çeken bir baþka konu ise (belkide benim çevrem pek çok olduðu için ) üniversite sýnavýna hazýrlanan öðrenciler oldu.. Bir dersane furyasý, bir sýnav stresi, illaki üniversiteye girme çabasý , neresi olursa olsun diyenler… Peki hangi üniversitelere… Çok azý istisna çocuklarýn bu üzüntüsüne, çabasýna, uðraþýna, ailelerin maddi manevi çektiklerine deðecekmidir acaba diye düþündüm ister istemez.. Bu konu ile ilgili daha detaylý birþeyler yazmak isterim Rabbým nasip ederse inþaallah..

Uzaklardan gelip de baktýðýnizda bazý þeyler daha net, daha çarpýcý görünüyor diyorum ya… Gönlü güzel insanlar, gönül gözü açýk olanlar ise bu kargaþanýn içinde birer yýldýz gibi, hatta güneþ gibi parlýyorlar… görmesini bilene..

En kýsa zamanda, daha cok  zaman ayýrýp daha ayrýntýlý yazmak isterim aslýnda ama bu günlük sizelere veda etmem gerekiyor… Ýçim hala coþku ile dolu vatanýmýn havasýný solumuþ olmanýn sevinci ile daha bir sarýlacaðým buradaki iþlerime… Sýnýflarda anlatacak pekçok hikayem var þimdiden…

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

TIRE DIYE BIR YER

Kalýcý Baðlantý Yorum (1) Yorum yaz!

TURKIYE'MIN YOLLARINDA

Gectigimiz ilk baharda , tatilimiz yavas yavas yaklasirken, internet uzerinden gazete sayfalarina goz gezdiriyordum. Baktikca icim karariyordu diyebilirim. Hep olumsuz olaylar haber yapiliyordu. Darp, gasp, siddet…. Bu kadar olumsuzluk insanin icini daraltiyordu. Tatilde ne yapmaliyiz diye dusunduk. Ya her zaman yaptigimiz gibi ailelerimizin yanina gidip butun tatili onlarla gecirecektik, ya da …. Evet bu yil degisik birseyler olmaliydi. Kizlar artik buyuyordu. Onlarda ulkesini tanimali gormeliydi. Bizde son onbes yirmi yildir gormdigimiz yerlerin ozlemini duyuyorduk. Guzelim ulkemiz sadece buyuk sehirlerden ve turistik tatil beldelerinden 5 yildizli otellerden ibaret degildi ki. Biz gercek Anadoluyu kesfe cikmaliydik. Gecen yil, kisacik bir Kuzey Ege turu yapmis cok memnun kalmistik. Bu yil da Guney Ege ve Akdeniz turu yapmaya karar verdik.

Hic bir plan ve programa dayanmayan, elimize bir harita alarak ciktigimiz bu yolculukta gecirdigimiz 12 gun tam bir masal alemi gibiydi. Her adimda , her yaptigimiz km de etrafimiza bekinirken icimiz kuslar gibi kanat cirpiyor ve Rabbimize bize boyle cennet gibi bir ulke verdigi icin sukrediyorduk.

Fethiye’den sonra Kalkan’a dogru yol alirken haritada daglara dogru bir yerde Saklikent kanyonu yazisini gormustuk. Butun dogal guzellikleri kesfetmeye niyetli oldugumuzdan Fethiye’den 6 km kadar sonda daga dogru uzanan dar yola sapmis, muhtesem guzelliklerin, yemyesil agaclarin arasinda ilerliyorduk. Hava oldukca sicakti . Sirin beyaz minicik evleri ile kucucuk bir koyden, Gebeler Koyu’nden gecerken birden yolun kenarinda pasli sari bir tabela gorduk. Yazisi yer yer bozuldugundan hizla gecerken ancak ‘kaplica’ kelimesini farkedebilmistik. ‘Bak goruyormusun bu vatan hakikatten cennet nerelerde hic bilinmeyen kaplicalar var’ dedik. Tam koy cikisinda agaclarin dallarindan zar zor ikinci tabelayi farkedince durduk. Bu kez ‘Buyuk Iskenderin Magrasi ve Kaplica’ yazilari bizi durdurmayi basarmisti. Sari tabelayi takip ederek koy sokaklarina daldik. Yol , bir bahcenin tel orgulerinin yaninda sona eriyordu. Onumuzdeki yuksek kayaliklarin on tarafinda kocaman bir magra agzi vardi. Yandaki bahcenin sahibinden bu magranin hikayesini dinleyip , icerisinin isiklandirildigini ogrenince gezmeye karar verdik. Ancak bizi baska bir surpriz bekliyordu. Magranin hemen dibinde yer alan dogal kaplica. Hem de oylesine dogal ki!!!. Dogru durust hicbir tesis yok.Bir iki minik baraka ev, kucucuk bir soyunma odasindan girilen bir baska magra… Kayalarin altindan ilerleyerek gecilen 30 40 metre uzunlugunda dar bir dehliz ve demirden yapilmis doner merdivenle inilen 5 6 metre derinliginde bir kuyu. Dibi. sifali sularla dolu dogal bir havuz. Hem de onaylandigi uzere pekcok deri hastaligina , ic hastaliklarina iyi gelen bir su… Kendimizi tarih oncesinde gibi hissediyoruz… Kaplica dehlizinden sonra Iskenderin magrasini gezerken, bu dogal guzelliklerin icinde yaradilisin mucizelerini idrak etmeye, Rabbimin bahsettigi nimetlerin cesitliligini tefekkur etmeye calisiyoruz. Magranin icinde epey ilerledikten sonra diger tarafindaki cikisindan gunisigi ile bulusuyoruz ve de kendimizi Fevzi Dayi’nin bahcesinin icinde buluyoruz.. Fevzi Dayi bir taraftan semaveri yakmakla mesguldu. Bizi bahcesindeki kerevete serdigi halinin uzerinde agirladi. Sirtimizi ot yastiklara dayamis asmanin ve agaclarin koyu golgesinde zamani tamamen unutmustuk. Fevzi dayinin hemen yapiverdigi sac kavurma, domates, sogan, buz gibi ayran, hanimin bahcesinden topladigi sebzelerden pisirdigi zeytinyagli turlu, uzerine de semaverde demli cay … Yerimizden kipirdamak bile istemiyorduk. Fevzi Dayi’nin yegeni Seher sofranin hazirlanmasina yardim ediyordu. Sorduk, o da Betul kizimiz gibi 5’e gecmis on yasinda… Gul yuzlu, gulen gozlu ,piril piril bir kizcagiz. Fevzi dayi’nin torunu Suheda kiz bir parmagi agzinda kosede oturuyor. Az sonra babannesi de cikip geliyor evden. Bir sohbet basliyor. Suheda iki bucuk yasinda, konusmayi yeni yeni ogreniyor, ama ikram ettigimiz biskuvileri yerken, ilk yudumu agzina ‘bismillah’ ile atmasini biliyor. Yemegini bitirince de dili dondugunce ‘elhamdulillah’ demeye calisiyor. Seher’e soruyoruz : ‘Okulu seviyormusun? Dersler nasil ? ‘ diye.. Cok sevdigini soyluyor. 5’i bitirdikten sonra yakindaki koydeki okula devam edecekmis . Bu sirda Fevzi dayi’nin hanimi lafa karisiyor. Okullarindaki ogretmenleri methetmeye basliyor. ‘Hele birisi var ki!’ diyor. ‘Melek gibi , gencecik bir hanim. Kendisinin de iki cocugu var, ama bizim cocuklar ile en az kendi cocuklari gibi seviyor ilgileniyor..’ Anlattiklarina gore ogretmen hanim gecen yil ayagi kirilan bir ogrenciyi her gun kendisi okula tasimis, sirasina otutturmus dersinden kalmasin diye… Bir de ozurlu ogrencisi varmis , onu da her gun kendisi okula getirirmis. Oglenleri evlerine gidemedikleri icin yemeklerini yedirir doyururmus. Sonra dersle ilgili gozlem gezisi icin kendisi munubus kiralar , cocuklari evlerinden alir geziye gotururmus. Hatta gecen yil baska bir koya tasinan eski bir ogrencisini bile ugrayip almislar geziye giderken. Gittikleri yerlerde cocuklari doyurur , gerekli butun harcamalari kendisi yaparmis. Koyun hanimlari bir araya toplaninca ogretmen hanimi da seslerlermis. Ama o gelse bir ugrasa bile: ‘Benim cok isim var cok calismam lazim’ der , bir gonullerini yapar hemen ayrilirmis ordan. Birinci sinifi okuturken her bir cocuk okumayi sokene kadar rahat etmemis. Ogrenemeyenleri dersten sonra ayrica calistirirmis. Fevzi Dayi’nin hanimin anlattiklarini dinlerken , anlatis tarzina ,duzgun Turkcesine, isil sisl gozlerine bakarak icim sevincle doluyor. Hele bir de; koy muhtarina giderek koyde hanimlar icin halk egitim merkezi acilmasini istediklerini anlatisi var ki!... ‘Eger muhtar bu isle Eylul ayina kadar ilgilenmezse kasabada ki milli egitime birlikte gidecegiz. Koydeki kizlar, kadinlar oyle yetenekli ki bos oturmamalari lazim , verimli ve faydali olmalari lazim.’ Diyor. Fezi Dayi’nin bahcesinde iki saatten fazla oturuyoruz. Canimiz hic ayrilmak istemiyor. Namaz kilmak icin kibleyi soruyoruz, kosup evden seccade getiriyorlar. Hanimi beni eve davet ediyor namaz icin. Biz artik ayrilma zamani geldigini yola devam etmek istedigimizi soyluyoruz.’ Kalin bu gece yerimiz var.’ diyorlar… Ancak yolcu yolunda gerek.. Istemeden de olsa vedalasiyoruz gul yuzlu Seher ile , Suheda ile, Fevzi Dayi ve hanimi ile… Eger yaz olmasaydi anlattiklari ogretmen hanimi da gormek tanisabilmek, kendisine cok ama cok tesekkur edebilmek isterdim. Seher ve Suheda ile daha cok sohbet edebilmek isterdim. Iki bucuk yasindaki Suheda’ya yedigi nimetlerin adindan once, o nimetleri verenin adini , yuce yaradanimizi ve ona sukretmeyi ogretenlere daha cok tesekkur edebilmek onlarla orada daha cok kalabilmek isterdim. Ama dedigim gibi yolcu yolunda gerekti. Bu yolculukta her an , her yerde yeni birseyler ogreniyoruz…. Yine Rabbnimize sukrederek , yine gonlumuz huzur ve sevincle dolu…. Yola devam , yeni yerlere dogru

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!

MEKKE de CUMA

Evet , Mekke de Cuma… Iste anlatilmasi imkansiz gibi gorunen duygular ve ruya gibi gelen bir gun. …

Persembe yi cumaya baglayan gece, gece yarisindandan sonra otele ulasinca biraz dinleniyoruz. Ama gozumuzde bir damla uyku yok. Demistim ya onceden, burada cok ilginc bir sey oluyor size … Havasini solumaya basladiginiz an ne aclik ne yorgunluk ne de uyku hissetmiyorsunuz artik. Yine kendimizi Mescid-ul Haram da buluyoruz birden. Sanki bedenimizden siyrilmis kus gibi hafiflemisiz. Sabah namazina kadar o gittikce artan kalabalikla beraber tavaf yapiyor , namaz kiliyoruz. Orada oylece oturup saatlerce Kabe ye baksa insan yine doyamiyor. Sabah namazi yaklastikca kapilardan oluk oluk insan akiyor iceriye. Sefa Merve arasindaki yol bile nerdeyse doluyor sabah namazina gelenlerle… Sonra Kabe de bir Cuma sabahi….. Allahim sen ne buyuksun , bize, benim gibi aciz bir kuluna nasib ettin boyle buyuk bir mucizeyi. Bana bu duygulari yasamam icin izin verdin kismet ettin ya , sana ne kadar sukretsem , gozyasi doksem bunun sukrunu eda etmem mumkun olamaz omur boyu….
Sonra oglen yaklastikca artik Mescid-ul Haram da adim atacak yer kalmiyor. Ortada sadece tavaf yapan bir gurup yuruyor. Herkes hem asagida hem ust katta saflari olusturuyor ha bire… Aritik Cuma saati.. Dis avludaki beyaz taslar dahil her yer doluyor. Onbinlerce insane tek bir yurek olup Rabbinin huzurunda duruyorlar…..

Burada bana iki farkli sey daha nasib oluyor. Bu gune kadar hic cenaze namazi kilmamistim. Burda her vakitte cenaze getiriliyor Mescid-ul Haram a . Bazen birden fazla . Biz de hemen vakit namazinin arkasindan tekbir getiren hocayla birlikte cenaze namazini kiliyoruz. Allah Kabul etsin . Amin! Birde Cuma namazi . Daha once tatmadigim , hissetmedigim bir cosku…… Rabbime sukurler olsun … Herkese nasib etsin….Amin!

Bu seyahatimiz bize cok seyler ogrettti. Pek cok guzelliklere sahit olduk, bazen huzunlendik, uzulduk.. Ama cogu zaman gonlumuz kuslar gibi kanat cirpiyordu. Nefsimizin, hayatimizin buyuk bolumunde bizi nasil oyaladigini farkettik.Ondan siyrilmanin ne demek oldugunu yasadik. Bedenimizin istekleriyle basacikmanin nasilda kolay oldugunu anladik. Maddi ihtiyaclarin aslinda nasil kolaylikla bertaraf edilebilecegini hissettik. Insanlarin istediklerinde nasilda sakin ve birlik icinde davranabileceklerini gorduk.

Bizi bekleyen gunluk hayatimiza donme zamani geldiginde buradan hic ayrilmak istemiyordu canimiz. Sanki o zaman bu guzellikleri bu muhtesem ic huzurunu, teslimiyeti, heyecani, mutlulugu yitirecekmisiz gibi geliyordu…

Bu karisik duygular icinde Cidde hava alanina geldigimizde bizi kapilara sigmayan uzun bir kuyruk karsiladi. Hava alani cok kalabalikti ve sadece bir guvenlik kontrol kapisi acikti. Kuyrukta yarim saate yakin bir sure bekledik ama cok yavas ilerleyen bu kuyrukta iki saat bile harcasak iceriye giremiyecegimizi anlamamiz zor olmadi. Ondan sonraki onbes dakikayi gorevlilere ucagimizin kalmasina bir saat kaldigini ve iceriye giremezsek ucagi kaciracagimiz anlatmaya calsarak harcadik. Neyseki sonunda bir ust duzey gorevliyi ikna edebildik ve baska bir kapidan zar zor iceri girdik. Ancak asil surpriz bizi burada bekliyordu. Ucagn hareketine 45 dakika vardi ve bizim biletimiz bir saat once bavullari teslim etmedigimiz icin baskasina satilmisti. Gorevli bunun normal oldugunu ve bu sekilde uygulandigini, en az uc saat once havaalanina gelip en az birbucuk saat oncede bavullarimizi teslim etmemiz gerektigini soyluyordu. Ucak doluydu vede baska yer yoktu…….. Iste hayata , zorluklara, olumsuzluklara, imtahana hosgelmistik…. Ben aglamak uzere olan kizlarima kaderi aciklayan menkibeler anlatiyor, onlarin gonullerini ferahlatmaya calisiyordum, esim ise bir umut yetkililerin pesinde kosturuyordu. Ucak gozumuzun onunde havalanip gidince gerceklerle yuzyuze geldik. Sirayla esimin ve benim isyerini sonrada kizlarin okulundan bir yetkiliyi ariyarak yarin gelemiyecegimizi soyledik. Cidde de gecelemek uzere bir otele dogru yola ciktik…..

Ertesi sabah gozlerimizi actigimizda bu fazladan bir gun tatilin aslinda Rabbimizin bize bir armagani oldugunu anlayacaktik. Biz nefes almadan , cok yogun bir tempo ile yasadigimiz son bir haftada , yorgunluk, uykusuzluk gibi butun hislerden siyrilmistik. Ama cekim alanindan uzaklastigimizdan iste butun bir haftanin agirligi uzerimize cokuvermisti. Parmagamizi zor kipirdatiyorduk. Eger gece ucmus olsaydik bugun sabahin cok erken saatlerinde herkes isine , okuluna nasil gidecekti?... Iste ‘Her seyde bir hayir vardir. Size olumsuz gibi gorunen olaylarda bile.. ‘ sozu burada kendini dogruluyordu. Rabbim bazen bize olumsuz gibi gorunse de faydamiza olacak seyleri boyle baska insanlarin eliyle nasip ediyor.

Cidde de dinlenerek, gezerek ve Kizildenizi seyrederek gecirdigimiz son gun butun yorgunluk hislerimizi de aldi goturdu…..

O gece ucakta evimize dogru yol alirken huzurlu, mutlu , dinlenmis, ruhen hafiflemis, icimiz butun guzelliklerle dolu, gozlerimide birer damla yas, Rabbimize yonelmis; bize buralara birdaha gelmeyi, bu mutlulugu birdaha yasamayi, hac yolculgu yapmayi nasip etmesi icin dualar ediyorduk….

Kalýcý Baðlantý Yorum (3) Yorum yaz!

MEDINE NOTLARI 2

Aslinda Mescid-i Nebeviden ayrilmak hic icimizden gelmiyor ama Medine’de o kadar cok ziyaret etmeyi istedigimiz yer var ki ! Bir dahaki vakit namazina kadar heyecan icerisinde disariya cikiyoruz. Ilk duragimiz hemen .dogu tarafinda yer alan Cennet-ul Baki kabristanlýðý . Etrafi yuksek duvarlarla cevrili olan bu alanda Peygamber Efendimizin SAV amcasi, torunu Hz. Hasan, halasi Hz. Safiye, kizi Hz. Rukiye, Hz.Fatima ve mubarek hanimlari basta olmak uzere pek cok Sahabe yatmakta. Kabristandaki mezar taslari Medine –i Munevvere Osmanli idaresinden ciktiktan sonra yiktirildigi icin su anda duvarlarla cevrili bu alan, bombos bir tarla gorunumunde. Ancak burda yatanlari dusununce insan urperiyor ve dualar ediyor, gozyaslarina hakim olamiyor.Rabbime bana burada bulunanlari ziyaret imkanini verdigi icin sonsuz sukurler ediyorum….

Kabristanin dis tarafinda duvarlarin altinda kucuk kucuk dukkanlarda hediyelik esyalar satiliyor . Onlarin onunden yururken esnafin ‘Bacim bakmak parayla degil gel gel’ diye seslendigini duyuyoruz, gulumsuyoruz. Burda cogu esnaf isine yariyacak kadar Turkce biliyor. Turkce konustugunuzu duyunca hemen basliyorlar.’ Bir riyal iki riyal’ diye bagirmaya… O kadar cok sayida Turk Haci ve Umre ziyaretcisi geliyor ki! Iste sonunda yapacagimizi yapmisiz. Biz Arapca ve Ingilizce bilmeyince onlara Turkce ogretivermisiz… Aslinda bu espirinin yanisira, ogrendigimize gore Medine de Osmanli doneminden bu yana pek cok eski Turk ailesi de yasiyormus….

Ikinci duragimiz sehrin kuzeyinde 4-5 km disarilarina dogru Uhud Daglarinin eteginde yer alan Uhud Sehidligi. Bu sehitlik Kizil renkli Uhud daglarindan gunesin yansittigi isik huzmeleri altinda Uhud savasinda sehid dusmus yetmis sehidi bagrinda sakliyor. Burasida yine duvalarla cevrili… Mezartaslari kaldirildigi icin mezar yerleri belli degil. Ancak sadece Hz. Hamza’nin mezarinin cevresi taslar dizilerek belirlenmis. Yine Rabbimize dualar ediyoruz sehidlerimiz icin . Ancak Sehitligin etrafinda dolasan seyyar saticilardan hic hoslanmiyorum. Buranin manevi havasina hic bagdastiramiyorum.

Bundan sonraki duragimiz Mescid-i Kibleteyn. Beyaz, bembeyaz, temiz , bakimli bir mescid. Anlamini ve onemini ogrenince daha bir husu icinde eda ediyoruz namazlarimizi. Mescid-i Kibleteyn iki kiblelei mescid demekmis. Kainatin Efendisi SAV onceleri namaz kilarken Kudus’te ki Mescid-i Aksa ya yonelirmis. Bir gun bu mescidde namaz kildigi esnada Rabbimden gelen emir ile bundan sonra Kabe’nin kible oldugunu ogrenir ve namazin digger rekatlarini Kabeye yonelerek bitirir. Iste bu nedenle bu mescid iki kibleli mesciddir artik.

Istemiyerek oradan ayriliyor ve sehir disina dogru yol ariyoruz. Bulmak istedigimiz Kuba Mescidi. Onune geldigimizde burayi hatirliyoruz. Medineye girerken onunden gecmis ve cok begenmistik. Yine bakimli bembeyaz guzeller guzeli bir yapi. Cevresi agaclik. Peygamber Efendimiz SAV hicreti surasinda Medine ye yaklastiginda Kuba Koyunde konaklamis ve burada bir mescid yaptirarak namazlarini burada eda etmis. Daha sonralari bu mescid yeniden yapilmis ve Efendimiz her hafta bu mescide gelir . burada namaz kilarmis. Tabi artik Kuba koyu gelisen ve buyuyen Medine ile birlesmis durumda . Mescid de tam Medine’nin giris yolunun uzerinde yer aliyor. Burada bulunmaktan inanilmaz mutluyuz. Unutmadan bir de Tevbe Suresi ayet 108 de bu mescidden TAKVA mescidi diye soz edildigini ogreniyoruz.

Bir de Hendek savasinin yapildigi yerde bulunan yedi mescidler var ki ; bunlar bu savasta orduya kumanda eden komutanlarin vaziyetlerine gore yapilmis kusuk mescidler. Ustelik Hz. Fatima RA da savasta bulundugundan onun cadirinin oldugu yere de bir mescid yapilmis. Ya Rabbim ne kadar buyuksun. Bizlere bu topraklarda bulunmayi bu inanilmaz havayi teneffus etmeyi, buralarda el acip sana dualar etmeyi bu ziyaretleri nasib ettin. Sana sukurler olsun!!!

Medine yollari, carsilari, binalari evleri ve insanlari ile cok ama cok guzel bir sehir. Insana huzur veriyor. Her seyde bir farklilik bir guzellik hissediyorsunuz….. Kainatin Efendisi’nin SAV varligi , Medinelilerin O'na gostermis oldugu sevgi ve kucaklamanin sonucu Rabbim buralara bir nur nasib etmis. Havasi da cok temiz, serin Insan ne yoruluyor ne de bikiyor gezmekten…

Ziyaretlerden sonra bir an once donup Mescid-i Nebevi ye ulasmak istiyoruz. Hatta yemek yemek icin bile ona cok yakin hemen karsisinda onu , butun ihtisamini goren bir yer seciyoruz ki , ayri kalmayalim. Sonra yine vakit namazlari icin o kutsal catinin altina giriyoruz. Bu arada dikkatimi ceken diger bir sey de Medine de guvenlik onlemlerinin cok fazla olmasi. Burada ve diger kucuk mescidlerin girislerinde bile uzerimiz araniyor, Cantalarimiz didik didik araniyor. Hatta cantamizdaki cep telefonu bile sorun oluyor. Bu nedenle esyalarimizin hepsini hemen avluda yapilmis olan kucuk kiralik kasa merkezlerine birakiyoruz. Aslinda buda cok iyi dusunulmus. Otomatik kasalara birakigimiz cantalar icin cok az miktarda para odeniyor.

Icerisi yine hinca hinc dolu. Rabbim bize Medine de , Kainatin Efendisi’nin evinde aksam namazini da nasib etti ya ! Ne kadar sukretsem azdir….. O ne muhtesem cemaat, ne muhtesem bir kiraat, ne buyuk maneviyat. …. Insan, o namazi hic bitirmek , oradan hic ayrilmak istemiyor….. Insallah Rabbim bizlere buralara yine gelip bulunmayi nasib eder. Butun muslumanlara da bir gun burada secde etmeyi nasib eder. Amin!

Medine den ayrilmamiz gereken an geldiginde bir uzuntu, burukluk hissediyoruz. Ama oyle gerekiyor. Her guzel sey gibi istemeyerek de olsa bu anlarin sonuna geldik. Yavas adimlarla arabamiza binip Mekke ye dogru yola koyuluyoruz. Gece , koyu karanlik bir gece var. Ancak hayrettir ki , biz gunduz gelirken bu yolu bos , issiz bulmustuk. Gece ise bir o kadar kalabalik. Vizir vizir, otomobiller, kamyonlar ,tur otobusleri… Mekke istikametine dogru adeta sehir ici trafik gibi… Sonradan idrak ediyoruz ki ertesi gun Cuma . Burada haftasonu . Herkes dunyanin merkezine dogru yol aliyor. Cumayi Mekke de, Kabe de karsilamaya hazirlaniyor. Biz de o konvoya katiliyoruz…..

Kalýcý Baðlantý Yorum (0) Yorum yaz!